من فقط براي سايه خودم مي نويسم
:: HOMEPAGE :: E-MAIL :: Archive


گلايه

نوشته شده در ساعت ۱۳۸٤/۱/۱٦ توسط مريم

وقتی می دانی دردت چيست و چرا نا راحتی و چرا بعضی وقت ها می خواهی از همه چيز فرار کنی ٬ مسئله ساده تر می شود . چون می دانی مشکلت چيست و درمانش کدام است ... ولی وقتی آنقدر دلتنگ باشی که اشک هايت هم توان فرود نداشته باشند و آنقدر تنها که جز در خلوت کوچک دلت نتوانی گريه کنی ٬ چه احساسی خواهی داشت ؟؟

تا به حال فکر کرده ای که شايد بين صدها ميليون بازم تنها بمونی ! ... و اينکه دنيای ما تنها يه ديواره .  ديواری که برای ما بنا شده تا نقشی روی اون بزنيم و با کنده کاری ها و بالا بردن های گچ سفيد خودمان را سرگرم کنيم ... تا زمان آن فرا برسد که دستی ديگر نقشی ديگر بزند . بر همان نقش پيشين و قبل تر از آن .

دلم تنگ است و خوب می دانم که می دانی

سکوتم نه از شادی و اشکم نه از دلتنگی

که در کشاکش عمر٬ ديری ست پلاسيده ام

مرا می بينی و می دانی چه می گويم

مرا می بينی و می دانی چه می پويم

که ديگر روزها را بی تو سرانجامی ندارم

و لحظه ها را که در التهاب غمگين چشم هايم خاموش می کنم

تو لحظه ها را می بينی اما نمی شنوی

که با نياز بودن فريادت می کشم ... فرياد

تو مرا می بينی ٬ اما نمی فهمی چه می گويم !!

در اين حريم شبانه ستم گرفته

                       در اين شب خاک و خاکستر که غم گرفته

رفيق روزهای روشن رهايی من

                                ستاره ها را صدا بزن ٬ دلم گرفته

قامت ياران ٬ از تبرداران    اگر شکسته

جنگل جاری ٬ رو به بيداری     به گل نشسته

بهار من ...

رو به بيداری ٬ جنگل جاری     جوانه بسته ..

       ستاره سوسو نمی زند اگرچه بر من

            رفيق شب های بيکسی ای سر به دامن !

  در اين سکوت سترون سنگر به سنگر

                چراغ خورشيدواره چشم تو روشن ...

از دست عزيزان چه بگويم گله ای نيست

               گر هم گله ای هست ٬ دگر حوصله ای نيست

                                   سرگرم به خود زخم زدن در همه عمرم

                                             هر لحظه جز اين دست مرا مشغله ای نيست

ديريست که از خانه خرابان جهانم

              بر سقف فرو ريخته ام چلچله ای نيست

                                  در حسرت ديدار تو آواره ترينم

                                              هرچند که تا منزل تو فاصله ای نيست

                                                                                 فاصله ای نيست ...

 

( گلايه ) را با هم گوش دهيم و با صدایی که از عشق می خواند . تا دلتنگی هايمان را هم با يکديگر قسمت کنيم .


هر كسي هم نفسم شد دست آخر قفسم شد

چند هم نفس لينک ثابت مطلب | ابتداي صفحه