من فقط براي سايه خودم مي نويسم
:: HOMEPAGE :: E-MAIL :: Archive


غروب بامداد

نوشته شده در ساعت ۱۳۸٤/٥/۱ توسط مريم

مراسم يادبود احمد شاملو در امام‌زاده طاهر كرج برگزار مي‌شود

بازماندگان احمد شاملو ـ شاعر معاصرـ و دوستدارانش، بر سر مزار وي حاضر مي‌شوند.


به گزارش گروه دريافت خبر ايسنا، طبق اعلام، اين برنامه، در سالگرد درگذشت او، يكشنبه دوم مردادماه سال جاري، از ساعت 17 تا 19 در آستانه‌ي امام‌زاده طاهر (ع) در كرج برگزار مي‌شود
به نقل از سايت پندار
 
 
مجال بی رحمانه اندک بود و
                                             واقعه سخت نامنتظر
از بهار
               حظ تماشايی نچشيديم
که قفس
                 باغ را پژمرده می کند
 
از آفتاب و نفس
                       چنان بريده خواهم شد
                                                          که لب از بوسه ناسيراب 
 
برهنه 
بگو   برهنه به خاکم کنند 
                                     سراپا برهنه 
بدان گونه که عشق را نماز می بريم 
 
که بی شائبه حجابی 
                                با خاک 
                                           عاشقانه 
                                                         در آميختن می خواهم .
 
فردا را حداقل يکی فردا را با شاملو باشيم . چه در خانه هايمان يا که در خلوت تنهايی ها يا حتی در شلوغی خيابان ها . سعی کنيم او را دريابيم که چه شيرين و رسا گفت از عشق از باهم بودن از تنهايی از ترس از مرگ . چه ساده اما چه استوار از درونش با ما گفت ..
 
پس با او بخوانيم سرود هميشه ماندنش را و شعرهايش را به کسانی که دوستشان داريم هديه کنيم .
اين شعر رو اينقدر دوست دارم که دلم نيومد متن کاملش رو ننويسم . برای همه کسانی که عاشق اند .
 
اشک رازی ست 
لبخند رازی ست 
عشق رازی ست 
                          اشک آن شب لبخند عشقم بود 
 
قصه نيستم که بگويی 
نغمه نيستم که بخوانی 
صدا نيستم که بشنوی 
يا چيزی چنان که ببينی 
يا چيزی چنان که بدانی 
 
من درد مشترکم 
                          مرا فرياد کن 
 
درخت با جنگل سخن می گويد 
علف با صحرا 
ستاره با کهکشان 
و من با تو سخن می گويم 
 
نامت را به من بگو 
دستت را به من بده 
حرفت را به من بگو 
قلبت را به من بده 
من ريشه های ترا دريافته ام 
                                           با لبانت برای همه لب ها سخن گفته ام 
و دست هايت با دستان من آشناست 
 
در خلوت روشن با تو گريسته ام 
                                               برای خاطر زندگان   
و در گورستان تاريک با تو خوانده ام
زيباترين سرودها را
                             زيرا که مردگان اين سال
                                                                 عاشق ترين زندگان بودند
 
دستت را به من بده
                              دست های تو با من آشناست
                                                          ای ديريافته با تو سخن می گويم
بسان ابر که با توفان
بسان علف که با صحرا
بسان باران که با دريا
بسان پرنده که با بهار
بسان درخت که با جنگل سخن می گويد
 
زيرا که من     ريشه های تو را دريافته ام
         زيرا که
                    صدای من با صدای تو آشناست .
 

هر كسي هم نفسم شد دست آخر قفسم شد

چند هم نفس لينک ثابت مطلب | ابتداي صفحه