من فقط براي سايه خودم مي نويسم
:: HOMEPAGE :: E-MAIL :: Archive


لحظه ديدار نزديک است ؟

نوشته شده در ساعت ۱۳۸۳/۱٢/۱۳ توسط مريم

هيچ گاه تا بدين حد در خط زمان گم نشده بودم .

تا بدين حد آزاد       در خلائی از عصيانِ فراموشی

و در زهدان خاطرات نيامده..

هيچ گاه تا بدين حد آزاد نبوده ام .

آه آغازين کلامت را کاش  

مرهمی بود بر اين زخم کهنه .

که گر تسليم خوبی هايت شوم

ديگر گريزی نخواهم داشت ..

جاودانه صلابت ديرينت را

معنايی ست به وسعت آدم ها

و به آغوش باز سينه ام ..

که نهانگاهی ست پر درد برای اشک هايت

دلتنگی هايت ... ناله هايت

شايد که من ِ بی پناه مفری باشم برايت ..

افسوس که هيچ گاه تا بدين حد غمگين نبوده ام

که از التهاب ديدارت لبريز شوم .


هر كسي هم نفسم شد دست آخر قفسم شد

چند هم نفس لينک ثابت مطلب | ابتداي صفحه